درختی است مقاوم به خشکی و نوسانات درجه حرارت که در مناطق خشک و نیمه خشک به خوبی رشد کرده و محصول می دهد. گلهای بادام در بهار از سایر میوه ها زودتر باز می شود و بنابراین به سرماهای دیررس بهاره حساس است. عمر اقتصادی بادام بالغ بر 50 سال بوده و در شرایط مناسب و نگهداری خوب میتوان تا 5/4 تن محصول از یک هکتار باغ برداشت نمود. ولی معمولاً میزان تولید از این حد کمتر و حدود 2 تن در هکتار است. برای رفع حساسیت گل بادام به سرماهای بهاره باید از واریته های دیرگل برای کاشت بادام استفاده نمود. گل بادام روی شاخه های یکساله بصورت انفرادی ظاهر می شود. گرده گل بادام چسبناک بوده و توسط زنبور عسل و سایرحشرات انتقال می یابد. بنابراین وجود زنبور عسل در باغ کمک زیادی به افزآیش محصول خواهد کردبه دلیل ریز بودن بادام این گیاه نیاز به تنک شدن ندارد و سنگ ین بودن بار در یکسال ضرری به گیاه و میزان محصول آن در سالهای بعدی نمی زند بهترین پایه برای بادام نهال بذر ی بادام است پایه بادام در خاکها ی آهکی نتیجه خوبی می دهد.

هرس بادام:

بادام را هر سه سال یکبار هرس شدید می کنند. بادام در مقابل کم آبی بسیار مقاوم است و در بعضی جاها به صورت دیم کش ت میگردد. ولی آبیاری منظم در ازدیاد رشد میزان محصول بسیار مؤثر است بادام در اکثر خاک ها حتی زمین های سنگ لاخی به خـوبی دوام آورده و چنانچه خاک قابل نفـوذ باشـد محصول می دهد. اما در خاکها ی شنی رسی (سبک تا متوسط) بهتر رشد می کند. میوه بادام محصولی است پر ارزش و به خاطر داشتن روغن و آلکالووئید صادراتی می باشد و برای تهیه روغن بادام از آن استفاده می شود. بادام از سال چهارم پس از کاشت شروع به باردهی نموده و از سن ده سالگی به اوج باردهی اقتصادی خود رسیده و حداکثر محصول خود را تولید می کند. با مقایسه نیازمندیهای بادام و شرایط موجود در محل اجرای طرح مشاهده می گردد درخت بادام کاملاً برای کاشت در منطقه مناسب بوده و رشد و تولید آن در منطقه به شرط استفاده از واریته های دیرگل هیچگونه محدودیتی نخواهد داشت.

 نیازمندیهای خاکی درخت بادام:خاک سبک، دارای شوری کم، PH برابر 5/6 تا 8، زهکشی خوب،  خاک لوم رسی که قابلیت نگهداری آب خوبی دارد ،

منبع: مرکز مقالات کشاورزی

   در مقایسه با کود دامی ارزانتر و مصرف آن آسانتر است . یک بسته بذر کود سبز بسیار ارزانتر و سبکتر از مقدار معادل کود دامی است

-      زمان خاصی از فصل کش ت را اشغال نمی کند

-      از علف هرز جلوگیری می کند از 2 طریق یکی از طریق اثر آللوپاتی و دیگری سایه اندازی و رقابت با علف های هرز

-   کاهش جمعیت بیماری ها و تعدادی از آفات گیاهی. در میان زارعین اعتقاد بر این است که تناوب گیاهان زراعی خطر شیوعحشرات ، بیماریهای گیاهی ، نماتدها و علفهای هرز را کاهش می دهد . تحقیقات به عمل آمده نشان داده شده است که این کاهش از طریق شکسته شدن چرخه تولید مثلی این ارگانیسمها صورت می گیرد.

-      افزآیش جمعیت میکروبی خاک و تولید دی اکسید کربن توسط این میکروارگانیسم ها و در نتیجه افزآیش فتوسنتز گیاهان

گیاهان مختلفی را می توان به عنوان کود سبز انتخاب کرد ولی استفاده از لگوم ها بهتر است زیرا توانایی تثبیت ازت جو را دارند در صورتی که گیاهان غیر گلوم تنها مواد آلی خاک را زیاد کرده و از این را برای بهبود خاک استفاده می کنند . البته می توان از مخلوطی از گیاهان نیز استفاده کرد . مزیت این روش اینست که می توان از اثر آللوپاتی برخی غیر گلوم ها برای علفهای هرز همراه با گیاهان لگومی که ازت کم دارند ولی زود تجزیه می شوند و لگوم هایی که ازت زیاد دارند و دیر تجزیه می شوند استفاده کرد مثل مخلوطی از شبدر یونجه ، شبدر گندم سیاه و ماشک گل خوشه ای چاودار . که گفته شده ماشک گل خوشه ای چاودار یک ترکیب خوب است زیرا ماشک تولید کننده خوبی برای ازت است و چاودار نیز اثر آللوپاتی خوبی بر علفهای هرز دارد .

منبع: مرکز مقالات کشاورزی

فصل پیوند

 بنابر آنچه بیان شد موقع پیوند زدن زمانی است که گیاه در دوره فعالیت یعنی شیره نباتی در جریان باشد.بنابراین از نظر علمی در هر موقع از ستال به استثنای موقعی که گیاه در دوره استراحت به سر می برد و شیره نباتی راکد گردیده می توان عمل پیوند را انجام داد.

این نظریه در عمل به اشکالاتی بر می خورد که عملا موقع پیوند زدن را محدود می کند.

1- مقدار زیاد شیره نباتی مانع ایجاد تماس بین پیوندک و پایه  در ناحیه  طبقه مولده  و جوش خوردن آنها با یکدیگر می شود و به اصطلاح باغبانان پیوندک در شیره نباتی مایع مانع ایجاد تماس بین پیوندک  و پایه در ناحیه طبقه مولده  و جوش خوردن  آنها با یکدیگر  می شود و به اصطلاح  باغبانان پیوندک در شیره نباتی  خفه می گردد.

2- حرارت زیاد باعث تبخیر فوق العاده پیوندک شده  و قبل از آنکه سلولهای طبقه مولده یکی شوند  و شیره نباتی کافی به پیوندک برسد، گرما پیوندک را خشک نموده از بین می برد.

3- سرمای زمستان و یخبندان  و بطور کلی حرارت کمتر از 10 درجه در هوای اطراف پیوندک نیز مانع فعالیت سلولهای نامبرده گردیده جوش خوردن پیوند را غیر ممکن می سازد.

بنابر آنچه گفته شد عملاً در دو فصل بطور حتم می توان گیاهان را پیوند کرد .یکی در فصل بهارپس از بیدار شدن پایه و قبل از انکه شدت جریان شیره نباتی زیاد شود و یا انکه سرمای اول بهار مانع فعالیت سلولهای قسمت هوایی گیاه گردد و دیگری در اواخر تابستان و یا ائایل پائیز (بنا بر نوع درخت ) که جریان شیره نباتی تا اندازه ای کند شده و سرمای زمستان هنوز فرا نرسیده است.بدیهی است که هر گاه ممکن شود با وسایل مناسبی از اثر سوء گرمای تابستان جلوگیری به عمل آید و یا آنکه گرمای هوای محل اجازه دهد  می توان درفصل نامبرده نیزعمل پیوند را انجام داد.

منبع: مرکز مقالات کشاورزی