نام فارسي : ابريشم مصري
نام علمي : Caesalpinia giliesii
تيره : Fabaceae or Legominaceae
زادگاه و پراكنش :
بومي آرژانتين و اروگوئه و در مناطق معتدل گرمسيري و نيمه گرمسيري جهان كشت مي گردد.
مورفولوژي ظاهري :
درختچه ايي نسبتا بزرگ و گاهي كوچك و هميشه سبز كه ارتفاع آن تا 3 متر هم مي رسد.
- برگ : دو بار شانه ايي مضاعف با 10 تا 15 برگچه ، متقابل با تعداد زيادي برگچه هاي بيضي يا مستطيل شكل كشيده و به رنگ سبز تيره و فاقد كرك مي باشد.
- گل : گل آذين خوشه ايي افراشته به طول 13 تا 15 سانتي متر ، گلبرگ هاي بزرگ زرد و پرچم ها قرمز رنگ به طول 7 تا 13 سانتي متر كه ميله آن از جام گل خارج مي شود. بساك پهن و داراي دو خامه ي نازك قرمز رنگ است. گلبرگ ها زودريز و بي دوام بوده و در حاشيه ، دندانه دار مي باشد. گل ها از پايين به بالا خوشه باز مي شوند.

ابریشم مصری

محيط كشت :
آفتاب دوست بوده و تا حدودي به سرما مقاوم بوده است. در هر خاك با زهكش و حاصلخيزي مناسب مي رويد. نسبت به نمك خاك ، خشكي و كم آبي تقريبا بردبار است.
افزايش :
بذر : تيمار آب داغ به مدت 24 ساعت ، فبل از كاشت ضروري است.
قلمه : قلمه ي چوب نرم در بهار ريشه دار مي شود و قلمه سبز در تابستان ريشه دار مي شود.
ميوه :
نيام ( لگوم ) شمشري شكل و كركدار با دوكفه چرمي كه بذور قرصي شكل و تيره را در خود جاي داده است.
هرس :
در صورت بروز علائم لكه قارچي روي تنه و بلند بودن تاج درخت به خصوص در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري جهت شكل دهي ،هرس امري بديهي است.
جهت هرس شاخه هاي سرمازده ، بهتر است هرس را تا بعد از ظهور جوانه هاي جديد عقب انداخت.
در مناطق شمالي كه درختان جوان به سرما حساس مي باشند ، تنه را با خاك اره يا كاه پوشانده و فويل آلومينيومي مي پيچند.
در صورت خشك شدن درختچه جوان ، مي توان با قطع قاعده در نزديكي سطح زمين ، شاهد جست هايي در بهار بود.
كاربردها :
هم به صورت لكه ايي در منازل و پارك ها و هم به شكل رديفي در حاشيه پياده روها و خيابان ها كاربرد دارد.
همچنين در احداث باغ هاي صخره ايي به دليل شاخه هاي نرم در بونساي نيز قابل استفاده است

منبع

ارسال توسط مهندس زهرا فرشید

سوالات خود را از کارشناسان ما بپرسید

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد WWW.Dalin.ir